Podróżna po 60. roku życia korzystająca z pomocy pracownika lotniska
Podróże

Bezpłatna asysta na lotnisku po 60. roku życia: jak zamówić pomoc

admin
Jeśli ten artykuł był dla Ciebie pomocny podziel się nim w social mediach z innymi, to pomoże nam tworzyć więcej użytecznych treści.

Osoba, która z powodu wieku, urazu, choroby lub niepełnosprawności ma trudność z poruszaniem się po lotnisku, może zamówić bezpłatną asystę. Nie trzeba poruszać się na wózku ani posiadać orzeczenia o niepełnosprawności. Pomoc może obejmować drogę od wyznaczonego punktu na lotnisku, przez odprawę i kontrolę bezpieczeństwa, aż do miejsca w samolocie.

Najlepiej zgłosić potrzebę co najmniej 48 godzin przed odlotem. Warto zrobić to już przy zakupie biletu i uzyskać potwierdzenie. Wyjaśniamy, komu przysługuje asysta PRM, jak ją zamówić oraz gdzie kończy się zakres pomocy personelu.

Stan informacji: 31 sierpnia 2026 roku. Poradnik dotyczy praw obowiązujących przy podróżach lotniczych w Unii Europejskiej.

Kto może skorzystać z asysty PRM?

Skrót PRM pochodzi od angielskiego określenia persons with reduced mobility, czyli osób o ograniczonej sprawności ruchowej. Prawo do pomocy nie jest ograniczone do osób z formalnie stwierdzoną niepełnosprawnością.

Urząd Lotnictwa Cywilnego wyjaśnia, że z asysty może skorzystać każdy pasażer, którego zdolność poruszania się jest ograniczona — również z powodu wieku, urazu albo czasowych trudności. Pomoc może być potrzebna osobie, która:

  • nie może przejść długiego dystansu między wejściem a bramką,
  • ma trudność z pokonywaniem schodów,
  • porusza się o kulach, z balkonikiem lub na wózku,
  • potrzebuje wsparcia podczas odprawy lub kontroli bezpieczeństwa,
  • ma ograniczenie wzroku lub słuchu utrudniające samodzielną podróż,
  • potrzebuje pomocy przy wejściu na pokład i dotarciu do miejsca.

Sam wiek powyżej 60 lat nie oznacza automatycznego przyznania określonej usługi, ale ograniczenie sprawności wynikające z wieku może być wystarczającą podstawą do poproszenia o pomoc.

Jak zamówić pomoc?

Potrzebę asysty należy zgłosić linii lotniczej, sprzedawcy biletu albo organizatorowi wycieczki. Najlepiej zrobić to podczas rezerwacji, a najpóźniej 48 godzin przed planowanym odlotem.

Zgłoszenie może być dostępne:

  • jako opcja podczas zakupu biletu w internecie,
  • w formularzu „special assistance” lub „pomoc specjalna” na stronie przewoźnika,
  • telefonicznie na infolinii linii lotniczej,
  • za pośrednictwem biura podróży lub agenta, który sprzedał bilet.

Jeśli formularz internetowy nie pozwala dokładnie opisać potrzeb, należy skontaktować się dodatkowo z przewoźnikiem. Zgłoszenie asysty nie powinno wiązać się z dodatkową opłatą.

Warto poprosić o potwierdzenie e-mailem albo sprawdzić, czy informacja widnieje w rezerwacji. Przy locie tam i z powrotem zgłoszenie może obejmować oba odcinki, jeśli zostały kupione u tego samego przewoźnika, ale dobrze sprawdzić każdy lot osobno.

Jakie informacje przekazać?

Im dokładniejszy opis, tym łatwiej dobrać właściwy rodzaj pomocy. Nie trzeba przekazywać rozbudowanej historii choroby. Należy opisać funkcjonalną potrzebę, na przykład:

  • czy pasażer może chodzić po płaskim terenie,
  • czy może samodzielnie wejść po schodach do samolotu,
  • czy może przejść od drzwi samolotu do swojego miejsca,
  • czy korzysta z własnego wózka, kul, balkonika lub innego sprzętu,
  • czy wózek jest ręczny czy elektryczny i jaki ma rodzaj baterii,
  • czy potrzebny jest transport sprzętu medycznego,
  • czy podróżuje pies przewodnik lub pies asystujący,
  • czy podróż odbywa się z osobą towarzyszącą.

Przewoźnicy często używają kodów, które opisują zakres samodzielności pasażera. Jeżeli nie wiesz, który kod wybrać, opisz konkretnie, czego nie możesz zrobić bez pomocy, zamiast zgadywać.

Co zrobić po przyjeździe na lotnisko?

Lotniska wyznaczają punkty zgłoszenia asysty. Mogą znajdować się przy wejściu do terminala, na parkingu, przy przystanku komunikacji publicznej albo w pobliżu stanowisk odprawy. Informację o lokalizacji warto sprawdzić na stronie konkretnego portu przed wyjazdem.

Po przybyciu należy:

  1. zgłosić się do oznaczonego punktu pomocy lub stanowiska odprawy,
  2. podać nazwisko, numer lotu i informację o zamówionej asyście,
  3. potwierdzić zakres potrzeb i sposób korzystania ze sprzętu,
  4. zachować dokument lub e-mail potwierdzający wcześniejsze zgłoszenie.

Należy stawić się o godzinie wskazanej przez przewoźnika. Jeżeli nie podano konkretnej godziny, przepisy przewidują zgłoszenie się do odprawy nie później niż godzinę przed odlotem albo do wyznaczonego punktu pomocy nie później niż dwie godziny przed odlotem. W praktyce trzeba również uwzględnić zalecenia portu, kolejki oraz czas potrzebny na kontrolę.

Co obejmuje bezpłatna asysta?

Zakres zależy od potrzeb pasażera i infrastruktury lotniska. Pomoc może obejmować:

Etap podróży Przykładowa pomoc
Przyjazd na lotnisko Odbiór z wyznaczonego punktu i pomoc w dotarciu do odprawy
Odprawa Pomoc przy stanowisku biletowo-bagażowym i nadaniu bagażu
Kontrola bezpieczeństwa Przeprowadzenie przez kontrolę z uwzględnieniem ograniczeń ruchowych
Dotarcie do bramki Transport wózkiem lub innym sprzętem lotniskowym
Wejście do samolotu Pomoc przy schodach, użycie windy lub specjalnego krzesła
Na pokładzie Pomoc w dotarciu do miejsca i rozsądne starania o miejsce obok opiekuna
Po przylocie Pomoc przy wyjściu, odbiorze bagażu i dotarciu do punktu opuszczenia lotniska

Kontrola bezpieczeństwa nadal obowiązuje. Powinna jednak zostać przeprowadzona z poszanowaniem godności i z uwzględnieniem ograniczeń pasażera. Gdy przejście przez bramkę nie jest możliwe, może zostać zastosowana kontrola manualna.

Czego asysta nie obejmuje?

Pracownicy lotniska i załoga nie zastępują osobistego opiekuna. Pomoc nie obejmuje między innymi:

  • karmienia i pomocy przy spożywaniu posiłku,
  • podawania lub dawkowania leków,
  • osobistej pomocy w toalecie,
  • opieki medycznej w trakcie lotu,
  • czynności wymagających stałej, indywidualnej opieki.

Jeżeli pasażer nie jest w stanie samodzielnie zapiąć pasów, opuścić miejsca i dotrzeć do wyjścia ewakuacyjnego albo potrzebuje osobistej pomocy przy jedzeniu, oddychaniu, toalecie lub lekach, przewoźnik może ze względów bezpieczeństwa wymagać podróży z osobą towarzyszącą.

Wózek, balkonik, kule i sprzęt medyczny

Pasażer ma prawo do bezpłatnego przewozu sprzętu medycznego oraz maksymalnie dwóch urządzeń ułatwiających poruszanie się, z uwzględnieniem miejsca w samolocie i przepisów dotyczących materiałów niebezpiecznych. Przy wózku elektrycznym szczególnie ważny jest rodzaj baterii.

Przed podróżą warto:

  • przekazać przewoźnikowi wymiary i masę wózka,
  • podać typ baterii i sposób jej odłączania,
  • oznaczyć sprzęt imieniem, nazwiskiem i numerem telefonu,
  • zrobić zdjęcia sprzętu przed odprawą,
  • przymocować prostą instrukcję składania lub obsługi,
  • zabrać drobne odłączane elementy do kabiny, jeśli pozwalają na to zasady przewoźnika.

W zależności od lotniska pasażer może korzystać z własnego wózka aż do wejścia na pokład albo wcześniej przesiąść się na sprzęt portu. Zasady warto potwierdzić przed lotem.

Co zrobić, gdy pomoc nie została zapewniona?

Nawet przy zgłoszeniu późniejszym niż 48 godzin lotnisko i linia powinny dołożyć rozsądnych starań, aby pomóc. Wcześniejsze zgłoszenie zwiększa jednak szansę na właściwe przygotowanie personelu i sprzętu.

Jeśli asysta nie została zapewniona albo sprzęt został uszkodzony:

  1. zgłoś problem od razu personelowi lotniska lub linii lotniczej,
  2. poproś o pisemne potwierdzenie zdarzenia,
  3. zachowaj kartę pokładową, rezerwację, potwierdzenie asysty i zdjęcia,
  4. złóż reklamację do odpowiedzialnego podmiotu,
  5. jeśli odpowiedź nie rozwiąże problemu, skontaktuj się z właściwym krajowym organem egzekwującym prawa pasażerów.

Przy planowaniu wyjazdu przydatny może być także ogólny poradnik o podróżach po 60. roku życia. Jeśli wybierasz kierunek zagraniczny, sprawdź przed zakupem, czy plan dnia i infrastruktura są dopasowane do Twoich możliwości — dotyczy to zarówno Malty, jak i wyjazdów po Polsce, na przykład na Roztocze i do Zwierzyńca.

Najczęstsze pytania

Czy osoba starsza bez orzeczenia może zamówić asystę?

Tak, jeżeli ma ograniczoną możliwość poruszania się, również z powodu wieku. Zgłoszenie potrzeby asysty co do zasady nie wymaga przedstawienia zaświadczenia lekarskiego.

Czy asysta na lotnisku jest płatna?

Nie. Pomoc przewidziana w unijnych przepisach jest udzielana bez dodatkowej opłaty.

Czy zgłoszenie 48 godzin wcześniej jest obowiązkowe?

To termin pozwalający zagwarantować pomoc najlepiej dopasowaną do potrzeb. Przy późniejszym zgłoszeniu personel nadal powinien dołożyć starań, ale dostępność właściwego sprzętu lub organizacji może być ograniczona.

Czy asystent poda leki podczas lotu?

Nie. Załoga i personel asysty nie mają obowiązku podawania leków ani pomagania przy jedzeniu. Jeśli taka pomoc jest konieczna, potrzebna może być osoba towarzysząca.

Czy własny wózek jest przewożony bezpłatnie?

Przepisy przewidują bezpłatny przewóz do dwóch urządzeń ułatwiających poruszanie się, z uwzględnieniem ograniczeń miejsca i zasad bezpieczeństwa, szczególnie dotyczących baterii.

Czy przewoźnik może odmówić wejścia na pokład?

Wyłącznie w ograniczonych przypadkach związanych z bezpieczeństwem albo fizycznymi ograniczeniami samolotu. Powinien wtedy podać przyczynę odmowy.

Zastrzeżenie: artykuł ma charakter informacyjny. Szczegóły organizacyjne, godzina stawienia się, przewóz baterii, tlenu i innego sprzętu medycznego zależą także od zasad konkretnego przewoźnika i lotniska. Jeśli stan zdrowia może pogorszyć się podczas lotu, przed podróżą należy skonsultować się z lekarzem.

Źródła urzędowe

Przed rezerwacją: nie oceniaj swoich potrzeb wyłącznie na podstawie odległości widocznej na mapie terminala. Przesiadki, kolejki i wejście po schodach mogą wymagać więcej siły niż zwykły spacer. Bezpłatna asysta istnieje właśnie po to, aby podróż była dostępna i bezpieczniejsza.


Jeśli ten artykuł był dla Ciebie pomocny podziel się nim w social mediach z innymi, to pomoże nam tworzyć więcej użytecznych treści.

Komentarze

Nie ma jeszcze komentarzy. Możesz dodać pierwszy komentarz pod artykułem.

Dodaj komentarz